تبليغاتX
پرنده....

پرنده....

           

 

                       مراقب افکارت باش که گفتارت می شود

                   مراقب گفتارت باش که رفتارت می شود

                   مراقب رفتارت باش که عادتت می شود

                   مراقب عادتت باش که شخصیتت می شود

                  مراقب شخصیتت باش که سرنوشتت می شود

 

                                                                                                        حضرت علی(ع)

+نوشته شده در جمعه هشتم آبان 1388ساعت2:11 بعد از ظهرتوسط دل سوخته | |

 

 

                                           سجادم تولدت مبارک 

فرصت برای قهر نیست زندگی انقدر کو تاه است که نمی توانم تبسمت را از یاد ببرم کسی چه می داند شاید تا نگاهی دوباره تمام رویا ها لحظه هایم را ترک کرده باشند.

گذر عمر چنان می گذرد که حتی نمی فهمی کی تموم میشه اره چهار شنبه ۲۲ مهر دومین سالی که تولد سجادو سر مزارش میگیریم طلوعی که ۲ ساله غروبش رسیده.

سجادم به جنگل سوخته خاطراتم سوگند درخت یادت را باغبان خواهم بود تا ابد.

+نوشته شده در یکشنبه نوزدهم مهر 1388ساعت7:40 قبل از ظهرتوسط دل سوخته | |

 

 

پدربزرگی برای نوه اش ارزو کرد که مانند مداد زندگی کند و از او بیاموزد پسرک با تعجب به مداد نگاه کرد ولی چیزه خاصی پیدا نکرد پدر بزرگ گفت بستگی دارد چطور به ان نگاه کنی در مداد پنچجاصیت وجود دارد که اگر بدستشان بیاوری در دنیا ارامش داری

۱)می توانی کارهای بزرگی کنی اما نباید فراموش کنی که دستی وجود دارد که هر حرکت تو را کنترل می کند.اسم این دست خداست

۲)گاهی باید از انچه مینویسی دست بکشی و از مداد تراش استفاده کنی این باعث می شود مداد کمی رنج بکشد اما اخر کار نوکش تیز تر میشود.پس بدان که باید رنج هایی را تحمل کنیچرا که باعث میشود ورزیده تر شوی

۳)مداد همیشه اجازه میدهدبرای پاک کردن یک اشتباهاز پاک کن استفاده کنیم بدان که تصیح یک کار خطا کار بدی نیست

۴)چوب یا شکل خارجی مداد مهم نیست زغالی اهمیت دارد که داخل چوب.پس همیشه مراقب باش درونت چه خبر است

۵)همیشه اثری از خود به جای می گذارد بدان هر کاری در زندگیات میکنی ردی بر جای می گذاری پس سعی کن نسبت به هر کاری که میکنی هشیار باشی و بدانی چه می کنی

+نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم شهریور 1388ساعت6:58 بعد از ظهرتوسط دل سوخته | |

 

یاد دارم یک غروب سرد سرد

                                       میگذشت از توی کوچه دوره گرد

دوره گردم کهنه قالی می خرم

                                        دست دوم جنس عالی می خرم

گر نداری کوزه خالی می خرم

                                      کاسه و ظرف سفالی می خرم

اشک در چشمان بابا حلقه زد

                                       عاقبت اهی کشیدبغضش شکست

اول سال است و نان در خانه نیست

                                        ای خدا شکرت ولی این زندگی است

سوختم تا دیدم که بابا پیر بود

                                       بدتر از ان خواهرم دلگیر بود

بوی نان تازه هوش از ما ربود

                                        اتفاقا مادرم هم روزه بود

صورتش دیدم که لک برداشته

                                        دست خوش نقشش ترک برداشته

مشکل ما درد نان تنها نبود

                                      حتم دارم که خدا انجا نبود

باز اواز درشت دوره گرد

                                    رشته اندیشه ام را پاره کرد

دوره گردم کهنه قالی می خرم

                                        دست دوم جنس عالی می خرم

خواهرم بی روسری بیرون دوید

                                         گفت اقا سفره خالی می خرید؟؟؟

+نوشته شده در یکشنبه هشتم شهریور 1388ساعت10:10 بعد از ظهرتوسط دل سوخته | |

 

 

غربت ان نیست که تنها باشی فارغ از فتنه و غوغا باشی

                              غربت ان ست که چون قطره اب تشنه دیدن دریا باشی

همه سال خزان باشدو تو در پی رویش گلها باشی

                             در تب مرگ شوی خاکستر همچو یک برگ شکیبا باشی

غربت ان است که مثل من و دل در میان همه تنها باشی

+نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم مرداد 1388ساعت8:25 بعد از ظهرتوسط دل سوخته | |

 

 

در این دنیا که مردانش نه با مردی عصا از کور می دوزدند

                            

                                من از خوش باوری اینجا محبت جستجو کردم

+نوشته شده در دوشنبه پنجم مرداد 1388ساعت0:53 قبل از ظهرتوسط دل سوخته | |

یکی بود یکی نبود اون که بود تو بودی اون که تو قلب تو نبود من بودم

یکی داشت یکی نداشت اون که داشت تو بودی اون که جز تو کسی رو نداشت من بودم

یکی خواست یکی نخواست اون که خواست تو بودی اون که نخواست از تو جدا بشه من بودم

یکی رفت یکی نرفت اون که رفت تو بودی اون که هیچی نگفت و یاد تو هیچ وقت از یادش نرفت من بودم

+نوشته شده در شنبه سیزدهم تیر 1388ساعت1:8 قبل از ظهرتوسط دل سوخته | |

خوب رویان جهان رحم ندارد دلشان

                                            باید از جان گذری تا بشوی عاشقشان

روزی که سرشتن ز گل پیکرشان

                                         سنگ بود اندر دلشان همان شد پیکرشان

+نوشته شده در شنبه نهم خرداد 1388ساعت8:46 قبل از ظهرتوسط دل سوخته | |

دلت را خانه ما کن مصفا کردنش با من

                                                   به ما درد دل افشا کن مداوا کردنش با من

اگر گم کرده ای ای دل کلید استجابت را

                                                  بیا یک لحظه با ما باش پیدا کردنش با من

بیفشان قطره اشکی که من هستم خریدارش

                                                   بیاور قطرهای اخلاص دریا کردنش با من

اگر درها به رویت بسته شد دل بر مکن باز ا

                                                    در این خانه دق الباب کن وا کردنش با من

به من گو حاجت خود را اجابت میکنم انی

                                                    طلب کن انچه میخواهی مهیا کردنش با من

چو خوردی روزی امروز ما را شکر نعمت کن

                                                     غم فردا مخور تامین فردا کردنش با من

بیا قبل از وقوع مرگ روشن کن حسابت را

                                                        بیاور نیک و بد را جمع و منها کردنش با من

اگر عمری گنه کردی مشو نامید از رحمت

                                                      تو توبه نامه را بنویس امضا کردنش با من

                                          

+نوشته شده در چهارشنبه نهم اردیبهشت 1388ساعت7:45 قبل از ظهرتوسط دل سوخته | |

     اسان میتوان                                       مشکل میتوان

در دفترچه تلفن کسی جای گرفت      در قلب کسی جای گرفت

اشتباه دیگران را مورد قضاوت قرار داد      اشتباه خود را قبول کرد

به کسی گفت که دوستش داریم     عشق را هر روز به او نشان داد

مرتکب اشتباهی شد                   از اشتباه ها پند گرفت

برای از دست رفته ای اشک ریخت     از او مراقبت کرد تا از دستش ندهیم

 

 

+نوشته شده در جمعه چهارم بهمن 1387ساعت4:42 بعد از ظهرتوسط دل سوخته | |